Wiadomo, że ciało każdego człowieka składa się w ok. 60%-70% z  wody. W wodzie tej rozpuszczone są wszelkie składniki odżywcze i elektrolity podlegające ciągłym przemianom. Taka ciągła przemiana materii jest charakterystyczną oznaką wszelkiego życia.

Przemiany mają odbywać się w warunkach pełnej równowagi pomiędzy przemianą energii, a przemianą materii zarówno wewnątrz komórki, jak i na zewnątrz. Za zachowanie tej równowagi odpowiada błona komórkowa, która reguluje przepływ elektrolitów i składników odżywczych między wnętrzem komórek, a przestrzeniami międzykomórkowymi.
Błona komórkowa funkcjonuje prawidłowo, gdy napięcie elektryczne na jej powierzchni wynosi ok. 70-90 mV (jest to tzw. potencjał błonowy). Potencjał ten jest zależny od prawidłowej pracy tzw. pomp jonowych, które mają utrzymywać różnicę stężeń przede wszystkim jonów sodu, potasu, magnezu, chloru, wapnia między wnętrzem komórek, a przestrzenią międzykomórkową.

Odpowiednie stężenie elektrolitów i właściwy poziom aktywności pomp jonowych determinuje równowagę kwasowo-zasadową. Kiedy wszystko działa prawidłowo organizm pracuje poprawnie. Wszystkie komórki są odżywione, dotlenione i mają dużo energii.
Szczególnie narażone na utratę równowagi biochemicznej są osoby aktywnie uprawiające sport.

Wiadomo, że do pracy mięśni niezbędna jest energia. Energia ta jest wyzwalana w wyniku przemian metabolicznych (spalania) węglowodanów zgromadzonych w mięśniach. Podczas intensywnego wysiłku nie zawsze organizm dostaje wystarczającą ilość tlenu, wobec czego dochodzi do beztlenowego metabolizmu węglowodanów w mięśniach, którego produktem jest kwas mlekowy. Mięsień zostaje zakwaszony, sportowiec jest wyczerpany, a następnego dnia cierpi na uciążliwe bóle mięśniowe co może nawet wyłączyć z treningu.

Podczas bardzo intensywnych ćwiczeń na skutek pocenia się powstają także niedobory wody i mikroelementów, które tracimy wraz z potem.
Aby zregenerować organizm i wspomóc jego kontrolę biochemiczną nad wytwarzaniem mleczanów, niezbędne jest dostarczanie odpowiedniej ilości płynów a także tlenu i mikroelementów.

Najlepiej i kompleksowo rozwiązuje ten problem woda alkaliczna. Oto jakie jej cechy są istotne z punktu widzenia sportowca:

Właściwe pH

W wodzie alkalicznej (pH 8,9 – 9,5), oprócz jonów hydroksylowych znajdują się także wymagane do neutralizacji pozostałości kwasowych jony metali alkalicznych (wapnia, magnezu, potasu, sodu), które organizm absorbuje najlepiej. W wodzie nie ma jonów rozpuszczonych soli kwaśnych (chloru, siarki, fosforu, etc.), które pozostają w wodzie kwaśnej. Dlatego gdy codziennie pijemy wodę alkaliczną, organizm otrzymuje wystarczającą ilości minerałów alkalicznych, utrzymywane jest alkaliczne środowisko organizmu, zmniejsza się zakwaszenie organizmu. Woda ta pomaga zneutralizować nadmiar kwasu mlekowego w organizmie, co daje sportowcom szansę osiągania lepszych wyników. Zwiększa się wydolność organizmu, mięśnie wolniej się zakwaszają.

Więcej tlenu

W wodzie alkalicznej w wyniku elektrolizy powstają wolne atomy tlenu. Dlatego, pijąc wodę alkaliczną organizm otrzymuje jego dodatkową dawkę. A gdzie tlen, tam i życie, energia. Proces przemiany materii w dużym stopniu zależy od rodzaju środowiska, w którym odbywa się ten proces. Jak wspominaliśmy w przypadku braku tlenu, węglowodany rozkładają się tylko częściowo, zaczyna się proces fermentacji, w mięśniach powstaje kwas mlekowy. Woda alkaliczna lepiej dotlenia organizm i zapobiega powstawaniu bolesnych zakwasów. Krew jest bardziej natleniona zwiększając wydajność sportowca.

Mniejsze struktury, mniejsze napięcie powierzchniowe

Napięcie powierzchniowe wody alkalicznej jest prawie dwa razy niższe niż wody z wodociągu. Oznacza to, że alkaliczna woda jest bardziej ciekła, „mokra”. Pamiętając, że krew – to nawet 90 % wody, łatwo zrozumieć, że dostarczając wystarczającą ilość wody alkalicznej, sprawiamy, że krew staje się bardziej płynna. Łatwiej dociera do wszystkich komórek dostarczając im substancje odżywcze i tlen.

Cząsteczki wody alkalicznej są połączone w znacznie mniejsze formacje (5-6 cząsteczek) niż zwykłej wody pitnej (10-13 cząsteczek). Grupy te nazywamy klastrami. Dlatego, woda alkaliczna od razu przechodzi przez błony komórkowe i jest bezpośrednio zaangażowana w procesy metaboliczne.  Woda z takimi właściwościami znacznie lepiej penetruje tkanki, usuwa nagromadzone toksyny, nasyca komórki wodą. Organizm nie traci też energii na rozbijanie klastrów na pojedyncze cząsteczki przed ich przejściem przez błonę komórki.

Jonowe mikroelementy

Woda zjonizowana zawiera jony metali alkalicznych - magnezu, potasu, sodu. Wiadomo, że magnez pomaga zwalczać stres często pojawiający się u sportowców. Jego niedobory powodują bolesne skurcze. Jony potasu i sodu tracimy w czasie treningu wraz z potem. Potas wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i mięśniowego, odgrywa znaczącą rolę przy aktywności mięśnia sercowego. Od potasu zależą m.in.: dotlenienie mózgu, działanie mięśni, funkcjonowanie i zaopatrzenie komórek, funkcjonowanie nerek, gospodarka wodna organizmu, prawidłowa czynność serca, przemiana węglowodanowa. Równowaga potasowa to dla sportowca podstawa funkcjonowania. Sód jest głównym składnikiem wszystkich płynów ustrojowych, od którego w znacznym stopniu zależy zawartość wody w organizmie. Niedobór tego pierwiastka zdarza się rzadko, ale może wystąpić przy intensywnym treningu w upalne dni. Woda alkaliczna jak napój izotoniczny dostarcza niezbędnych każdemu sportowcowi jonów.

Wodę zjonizowaną można wytworzyć w domu przy pomocy specjalnego urządzenia – jonizatora PTV lub aQuator. Wytworzenie wody trwa zaledwie kilka minut. Zamiast kupować wody butelkowane czy pełne sztucznych barwników i aromatów napoje izotoniczne warto zakupić taki jonizator i bez kłopotu korzystać z wspaniałych właściwości wody alkalicznej w domu, siłowni czy na wycieczce.

Joanna Kosela, terapeutka
Opracowano na podstawie książki „Woda zjonizowana, życie bez chorob”, T. Laucevicius, S. Wiąckowski